kopalnia soli w Wieliczce

Początki „Wieliczki” - jednej z najsłynniejszych w świecie kopalni - sięgają średniowiecza, kiedy to nosiła dumną nazwę Magnum Sal (tzn. Wielka Sól). Najstarszym historycznym dokumentem dotyczącym kopalni jest przywilej Kazimierza I z 1044 r., nazywający Wieliczkę „Magnum Sal alias Wieliczka”.

Jedną z atrakcji jest komora „Warszawa”. Sala ta powstała na początku XIX wieku, o czym świadczą daty na ścianie: 1818 i 1821 r. Komorę tę wybrano w pokładzie soli spiżowej, gdzie spotyka się tzw. sól trzaskającą, zawierającą uwięzione skupienia gazu wyzwalającego się podczas jej rozpuszczania.

Komora „Warszawa”,  ma imponujące rozmiary: długość 54 m, szerokość 17 m, wysokość 9 m. Powstała w wyniku wydobycia ok. 20 tys. ton soli. W 1951 r. ustawiono w niej pomnik górników, wykuty w soli przez Stefana Kozika, można ją oglądać w blasku okazałych szklanych żyrandoli, podziwiając jednocześnie współczesną płaskorzeźbę, wykonaną na północnym ociosie przez górników rzeźbiarzy z Wieliczki: Juliusza Chimiaka, Marka Stachurę, Pawła Janowskiego, Marka Janowskiego oraz Pawła Kurowskiego.

Kopalnia Soli „Wieliczka” 9 września 1978 r. została wpisana jako zabytek na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO i znalazła się w gronie pierwszych 12 obiektów z całego świata. Jest to jedyny obiekt górniczy na świecie czynny bez przerwy - od średniowiecza do chwili obecnej. Według statystyk, kopalnia ta cieszy się obecnie największą popularnością wśród turystów z Wielkiej Brytanii, Niemiec i USA.
Oprócz kopalni atrakcja jest Muzeum Żup Krakowskich, które, co warto wiedzieć, jest jednym z największych muzeów górniczych Europy oraz jednym z 14 muzeów państwowych w Polsce. Mieści się w Zamku Żupnym, w którym ma swoją siedzibę jedno z dziesięciu na świecie, a jedyne w Polsce, Polskie Towarzystwo Straussowskie.
 Mury Zamku Żupnego pamiętają czasy średniowiecza, a zamek przez wieki stanowił siedzibę zarządu saliny aż od końca XIII wieku - a ponoć wszystko, co z solą związane, przynosi szczęście…

Warto wstąpić do pobliskiego kościoła p.w. św. Franciszka z Asyżu przy klasztorze Ojców Franciszkanów, można również uczestniczyć we Mszy św. w pełnym uroku modrzewiowym kościółku św. Sebastiana: położonym na stromym zboczu Pod Baranem, wśród kilkusetletnich drzew. Jego budowa sięga 1581 r., a rozpoczęta została dzięki staraniom ówczesnego żupnika wielickiego Sebastiana Lubomirskiego. Kościół wzniesiony został jako wotum wdzięczności za ocalenie miasta od epidemii cholery. Znajdują się w nim obrazy z XVI wieku (Madonna ze św. Sebastianem i św. Rochem). Dodatkową atrakcją są zaprojektowane przez Stanisława Matejkę, znajdujące się w kościele witraże. Warto wiedzieć, że drugi kościół (farny) w Wieliczce jest pw. św. Klemensa, papieża, pierwszego patrona górników. Obok kościoła znajduje się wolno stojąca dzwonnica, ufundowana przez Jana III Sobieskiego po pogromie nad Turkami w XVII wieku.

W Wieliczce warto zwiedzić:

  •     Kopalnię soli (do wyboru trasa górnicza, trasa turystyczna, szlak pielgrzymkowy),
  •     Muzeum Żup krakowskich,
  •     Kościół p.w. św. Klemensa,
  •     Park Adama Mickiewicza,
  •     Park św. Kingi,
  •     Starą synagogę.

UWAGA:

Jest możliwa usługa przewodnika po Wieliczce oraz pilota w języku angielskim i języku rosyjskim. W kopalni istnieje możliwość zarezerwowania przewodnika w kilkunastu językach.